مهر، ماه عاشقی منه. هفت سال گذشته و من هنوز وفادارم. شاید بیشتر از این که به کسی وفادار باشم به قلبم و عشقم وفادارم. عشق بدون تصاحب هزار تا خوبی هم که داشته باشه اما باز آدم و میکشه از حسرت. نمیدونم بالاخره کی دلم دست از سر کچل من بر میداره. گاهی اوقات فکر می کنم شاید زیاد همه چی رو جدی می گیرم!

 یه ترانه ای داره پخش میشه که البته خوانندشو نمیشناسم اما داره می خونه:

     ماه که در اومد میام دیدنت     شاخه ی گل باش میام چیدنت

ماه که در اومد شتابون میام     یش تو مث یه مجنون میام

...