...                                            

  يه شب مهتاب
    ماه می‌آد تو خواب
   منو می‌بره
   از توی زندون
   مث شب‌پره
   با خودش بيرون،
 می‌بره اون‌جا
که شب سيا
تا دم سحر
شهيدای شهر
با فانوس خون
جار می‌کشن
تو خيابونا
سر ميدونا:

عمو يادگار!
مرد کينه‌دار!
مستی يا هش‌يار
خوابی يا بيدار؟

 مست ايم و هشيار،
شهيدای شهر!
خواب ايم و بيدار،
شهيدای شهر!

آخرش يه شب
ماه می‌آد بيرون،
از سر اون کوه
بالای دره
روی اين ميدون
رد می‌شه خندون ...

يه شب ماه می‌آد
      يه شب ماه می‌آد  ...

زير گنبد كبود به جز خدا ميلياردها موجود ديگه وجود داشتن و از صبح تا شب و بعضي وقتها هم از شب تا صبح تو هم مي‌لوليدن. اسم يه گروه از اين مخلوقات آدم بود. آدمها موجوداتي بودن كه روي دو پـا حركت مي‌كردن . گرچه هنوز هم اگه اين رو به يه هزار پا بگي حتما بهت ميخنده و ميگه غير ممكنه . و يا زنبورها كه شيش تا پا دارن و حتي يوزپلنگهاي چهار پا همشون همين جواب رو بهت ميدن ولي واقعا اين موجودات وجود دارن . جالبه بدوني كه  اين موجودات عجيب در جاهايي زندگي ميكنن كه بهش مي‌گن خونه . بله خونه! خونه ها توي جنگلهاي سيماني ساخته مي‌شن كه بهش مي‌گن خيابون و وقتي يه جايي كلي خيابون باشه بهش مي‌گن شهر . اين شهرها هم توي ايالت يا استان قرار ميگيرن و چن تا از اين استان ها يا ايالات لازمه تا يه كشور بوجود بياد . و حتما اين رو مي‌دوني كه براي اداره ي كشور نياز به يه حاكم وجود داره و درست اينجا مشكل شروع ميشه. چون خيلي ها ادعا مي‌كنن كه حاكمان خوبي هستند اما واقعا به درد حكومت كردن نمي‌خورن. تو خيلي از كشورها موجودات دو پا اومدن و براي اينكه سر اينكه كي حاكم باشه دعوا نشه در يك مراسم كه هر چن وقت يه بار انجام مي‌شه و بهش مي‌گن انتخابات حاكمان خودشون رو انتخاب مي‌كنن . اما بعضي از كشورها هم هستن كه در اونها حاكمان رو مردم انتخاب نمي‌كنن يا حداكثر اولين حاكم رو مردم انتخاب ميكنن و بعد از او ديگه هر كي زورش بيشتر بود مياد سركار و حكومت رو بدست مي‌گيره . اين حاكمهاي زوري براي اينكه بيشتر حكومت كنن دست به هركاري مي‌زنن مثلا كساني رو كه باهاشون مخالفت مي‌كنن رو مي‌كشن و يا اينقدر اذيتشون مي‌كنن كه مجبور بشن از كشور فرار كنن و يه عده رو هم زنداني مي‌كنن. بله اونها رو روزها بلكه ماهها و سالها در چهارديواري هاي احمقانه اي كه اسمش رو زندان گذاشتن نگه ميدارن . اونها تو زندان از خانواده هاشون دورن و در وضعيت بدي نگهداري مي‌شن تا ديگه نتونن از حكومت هاي زوري انتقاد كنن و باعث آگاهي بقيه موجودات دو پا بشن . چون اگه همه موجودات دو پا متوجه بشن كه چي به چيه ديگه اون حاكم نمي‌تونه به راحتي بر اون ها مسلط بشه و ظلم كنه. بله ! حاكم زوري از دانايي مي‌ترسه . آگاهي از وضعيت موجود مي‌تونه خيلي خطرناك باشه . خيلي. اسم يكي از كشورهايي كه حاكمان زوري دارن ايرانه و اسم يه عده از آدمهاي خوبي كه سعي كردن بقيه دو پاهاي اين كشور رو آگاه كنن و يا به خاطر گرفتن حق اونها انتقاد كردن دانشجوست . دانشجوها براي اينكه همه‌ي مردم ايران وضعيت بهتري داشته باشن اينكارها رو انجام دادن و حاكم هم كه بيدار شدن موجودات دو پا به نفعش نبود دستور داد اونها رو زنداني كنن . و اونها روزهاست كه درزندان حاكم بدجنس اسيرن . حالا به نظر تو كمترين وظيفه‌اي كه بقيه‌ي آدمهاي اين كشور نسبت به كساني كه به خاطر اونها به زندان افتادن چيه؟

۱۴ امرداد ۱۳۸۶ جنبش آزادی خواه و عدالت خواه مشروطه در ایران ۱۰۱ ساله می شود

اما

هنوز دانشجوی ایرانی را به بند می کشند.

۱۴ مرداد سال ۸۶ و ۱۰۱ سالگی مشروطه در حالی می رسد که محمد هاشمی، علی نیکونسبتی، علی وفقی، بهاره هدایت، مهدی عربشاهی، حنیف یزدانی، عبدالله مؤمنی، بهرام فیاضی، حبیب حاجی‌حیدری، مرتضی اصلاحچی، مجتبی بیات، آرش خاندل، اشکان غیاسوند، احمد قصابان، مجید توکلی، احسان منصوری و امیر یعقوبعلی در بند هستند.

به احترام این فرزندان آزادی خواه و عدالت طلب ایران که تعدادی از آن ها وبلاگ نویس نیز هستند، ما جمعی از وبلاگ نویس ها تصمیم گرفته ایم که نام وبلاگهای خود را در این روز به  "۱۴ مرداد، روز همبستگی وبلاگ نویس هاي ايراني با دانشجویان دربند"   تغییر دهیم.

به اميد آزادي تمامي دوستان دربندمان.

يكي از مشاهير معاصر مي‌‏گويد فرق بين حكومت دموكراسي و ديكتاتوري آن است كه در حكومت ديكتاتوري وكلا به ساز دولت مي‌‏رقصند و در حكومت دموكراسي، دولت به ساز وكلا و در هر حال ملت به ساز هر دو بايد برقصد.